نصیرالدین طوسی (خواجه نصیر طوسی)

نصیرالدین طوسی (خواجه نصیر طوسی)،ابوجعفر بن محمد بن حسن ملقب به نصیرالدین ومشهور به محقق طوسی ،منجم ،ریاضیدان ،حکیم ونویسنده ی ایرانی(متولد در 597ومتوفی در672)در طوس بدنیا آمد ودر آغاز جوانی برای تکمیل اطلاعات خود به نیشابور رفت وریاضییات را نزد کمال الدین ابن یونس فرا گرفت وبه عنوان منجم شهرت یافت.

درسال 657پس از فتح بغداد از جانب هلاکو ماموریت یافت تا رصدخانه مراغه را بسازد ودر این کار توفیق یافت ،ونیز کتابخانه ای تشکیل داد که شمارکتاب های آن از 40000  متجاوز بود

بعضی از آثار وی عبارت است از :

1-      کتاب کشف القناع عن اسرارشکل القصاص،درباره ی مثلثات که به زبان های فرانسوی، آلمانی وروسی ،بعضا یا کلا ترجمه شده است.

2-      جوامع الحساب بالتخت والتراب،که به روسی ترجمه شده است.

3-       الرساله الشافیه عن الشبک فی الخطوط المتوازیه، که موضوع آن،بحث در باره ی اصل پنجم اقلیدس است .

4-      علاوه بر این تالیفات ، خواجه را تحریراتی چند است که از ان جمله اند : تحریر اصول اقلیدس و تحریر المجلسی.